Zamki i pałace

Niezmiennie od lat mnie fascynują. Rozbudzają wyobraźnię i przenoszą w lata przeszłe. Zobacz, jak potrafią być malownicze.

Kościoły i klasztory

Na przestrzeni lat zmieniały wygląd i style architektoniczne. Budowane ku chwale Boga zachwycają pięknem sztuki sakralnej

Kościoły drewniane

Nie sposób przejść obok nich obojętnie. Wtopione w krajobraz wręcz zapraszają do zwiedzenia. Odkryj ich czar.

Miasta i miasteczka

Zapraszam na spacer po miastach i miasteczkach, które odwiedziłem. Zobaczmy, czym przyciągają turystów.

Muzea i skanseny

Bez przeszłości nie ma przyszłości. Wycieczki do miejsc, gdzie można cofnąć się w czasie, do naszych korzeni.

Cmentarze

Szczególne miejsca kultu i pamięci. Zobaczmy, co kryje się za cmentarną bramą.

W góry! w góry miły bracie!...

... tam swoboda czeka na cię. Zobacz, czy Wincenty Pol się nie mylił? Relacje z wycieczek górskich.

Wodospady i kaskady

Nieważne, duże czy małe. Wszystkie urzekają swoim pięknem. Wycieczki do nich są moimi ulubionymi.

Jaskinie

Oto baśniowy świat podziemi. Jeżeli szukasz magicznych miejsc z dziecięcych snów, to tutaj je znajdziesz.

UNESCO

Opisy wycieczek do miejsc wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO

sobota, 2 grudnia 2017

Pomnik Pokoju pod Austerlitz

Dokładnie 212 lat temu, 2 grudnia 1805 roku pod Austerlitz rozegrała się bitwa, w której wojska napoleońskie rozgromiły połączone siły armii austriackiej i rosyjskiej. W stulecie tamtych wydarzeń z inicjatywy księdza Aloisa Slováka powstała idea upamiętnienia poległych w bitwie żołnierzy.

Autorem projektu pomnika był czeski architekt Josef Fanta, a sfinansowały go państwa, których żołnierze zginęli w bitwie - Francja, Austria oraz Rosja. Budowa rozpoczęła się w 1910 i trwała dwa lata. Uroczyste odsłonięcie pomnika planowano w 1914, ale wskutek wybuchu I wojny światowej nastąpiło to dopiero w 1923.



Jako miejsce lokalizacji Pomnika Pokoju wybrano wzgórze Pracký Kopec, gdzie w 1805 roku znajdował się sztab połączonych wojsk austriacko-rosyjskich. Wygląd pomnika nawiązuje do starosłowiańskich kopców pogrzebowych.

niedziela, 19 listopada 2017

Melnik

Melnik jest najmniejszym miastem Bułgarii. Zamieszkuje je zaledwie 250 osób. Jest to o tyle dziwne, że jeszcze w 1880 roku liczyło 20 tys. mieszkańców, czyli tylko o jeden tysiąc mniej niż Sofia. Niestety w czasie II wojny bałkańskiej miasto zostaje doszczętnie zniszczone i utraciło na znaczeniu jako ośrodek handlowy.

Dzisiaj to zagubione pośród piaskowcowych skał miasteczko wabi turystów wyjątkowym smakiem lokalnego wina oraz niezwykle ciekawą architekturą domów. Rzadko trafiają tutaj wypełnione turystami autobusy, co sprawia, że spacerując po Melniku możemy delektować się spokojem oraz niepowtarzalnym gdzie indziej klimatem sennego miasteczka.

Panorama miasteczka na tle pasma górskiego Pirynu.



W bezpośredniej bliskości miasteczko otaczają skalne piramidy i wąwozy powstałe w wyniku wietrzenia piaskowca.

niedziela, 12 listopada 2017

Sobór Zmartwychwstania Pańskiego w Sankt Petersburgu

13 marca 1881 roku w Petersburgu w wyniku zamachu ciężko ranny zostaje car Rosji Aleksander II. Bombę pod nogi cara rzuca Polak Ignacy Hryniewiecki, należący do tajnej organizacji „Narodnaja Wola”. Po kilku godzinach car umiera. Z upływu krwi tego samego dnia zakończył życie również zamachowiec. Miejsce, w którym dokonano zamachu postanowiono upamiętnić zbudowaniem drewnianej kaplicy, która otwarta została wiosną 1883 roku. Obfite datki z całego kraju pozwoliły wkrótce podjąć decyzję o zbudowaniu na jej miejscu wspaniałej świątyni. Budowa trwała 24 lata, dokończona została w 1907 roku już za panowania wnuka zamordowanego, ostatniego cara Rosji Mikołaja II. Poza oficjalną nazwą soboru, w użyciu jest również druga, równie popularna - Cerkiew na Krwi.

Dzisiaj ta położona nad Kanałem Gribojedowa świątynia jest jedną z głównych atrakcji turystycznych Petersburga.


niedziela, 29 października 2017

Cmentarz na Rossie

Przed nami dni zadumy i wspominania tych, co odeszli. Nasze kroki skierujemy na cmentarze, by zapalając znicze dać dowód swojej pamięci. Niektóre z tych cmentarzy zyskały miano narodowych nekropolii. Tak nazywamy cmentarze, gdzie zostały pochowane osoby, które szczególnie zaznaczyły się w dziejach narodu i gdzie znajduje się duże nagromadzenie ich nagrobków.

Kilka z takich nekropolii znajduje się poza granicami kraju. Dzisiaj chciałbym was zaprosić na spacer po terenie cmentarza na Rossie w Wilnie. Zajmujący ok 10 ha cmentarz jest położony na stromym morenowym wzgórzu, przez co jego teren jest mocno pagórkowaty. W skład cmentarza wchodzą Stara Rossa, Nowa Rossa oraz Cmentarz Wojskowy i Mauzoleum Matka i Serce Syna, gdzie pochowana jest Maria z Bilewiczów Piłsudska oraz serce jej syna – Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Wileński cmentarz jest miejscem pochówku wielu znanych postaci z historii Polski. Niestety, duża część z istniejących nagrobków jest w złej kondycji. Pewien wpływ na taki stan ma położenie cmentarza na wzgórzu, koło ruchliwej drogi. Do tego dochodziły w przeszłości liczne akty wandalizmu. No i na pewno, nie najlepsze stosunki Polski z Litwą również odbiją się na stanie cmentarza.

Mimo wszystko, będąc w Wilnie warto skierować kroki na Rossę, by w odbyć spacer cmentarnymi alejkami.

Widok ogólny na cmentarz, na pierwszym planie Mauzoleum Matka i Serce Syna.



sobota, 21 października 2017

Koblencja

Koblencja to miasto położone przy ujściu Mozeli do Renu. Było końcowym etapem rejsu statku wycieczkowego, na pokładzie którego płynęliśmy przez piękną Doliną Środkowego Renu. Tego dnia słoneczny z rana dzień stopniowo zmieniał się w pochmurny, aż w końcu z nieba zaczął padać deszcz. Spacerując pod parasolami wyruszyliśmy na zwiedzanie miasta.



Pierwszym miejscem, które zobaczyliśmy było Deutsches Eck. To tutaj kończy swój bieg rzeka Mozela. Na zdjęciu po lewej stronie płynie rzeka Mozela, po prawej Ren.

Obserwatorzy

Szukaj na tym blogu